مدل های فرآیند عملیاتی (جلسه ۱۷)
در ادامه جلسه قبل به بررسی سطح سوم از چهارچوب کاموندا میپردازیم. با ما همراه باشید…..
بکارگیری تکنیکی بدون موتور فرایند
شما طبیعتاً میتوانید برای بکارگیری تکنیکی منطق فرایند از موتور فرایند استفاده نکنید و به جای آن از برنامه های برنامه نویسی سنتی مانند #C و جاوا بهره ببرید. (شکل زیر)
عبور از سطح ۲ به سطح ۳ میتواند در اصل مانند عبور به سطح a۳ عمل نماید
برای گذر از سطح ۲ به سطح ۳ این کار در عمل لازم نیست. در اینجا موتور فرایند شما یا نقش کامپایلر یا مفسر شما را ایفا میکند. در ارتباط با رویه کار، صرف نظر کردن از موتور فرایند اغلب بدان معنا میباشد که شما منطق فرایند را نمیتوانید مستقیماً از سطح ۲ مدل از لحاظ تکنیکی بکار ببندید. بجای آن قبل از اجرا یک ویژگی (بعضیها آن را مفهوم DV یا ویژگیهای فنی مینامند) لازم و ضروری است.
در ویژگیهای IT میتوانند BPDهای ایجاد شده در سطح ۲ متصل شوند تا یک نقطه شروع برای مفهوم بکارگیری ترسیم نمایند. در توسعه نرم افزارهای سنتی همیشه عملگرهایی تولید میشوند که تصویر پایان به پایان فرایند را به نمایش نمیگذارند، بلکه مجموعهای از عملگرها را جمع میکنند که بسته به پروژهای که کاربر میخواهد اجرا کند در یک ترتیب مشخصی اجرا شود. این عملگرها را میتوان در فاز مفهومی به عنوان «موقعیتهای استفاده» ۱ نیز تعریف کرد که در حوزه تخصصی UML میباشد.
شما میتوانید از BPMN و چهارچوب تعریف شده ما در اینچنین پروژههایی استفاده نمایید. اما قبل از آن باید این مطلب را روشن سازید که هر موقعیت از دید کاربردی آن یک فرایند محسوب میشود. از اینرو باید برای هر موقعیت یک مجموعه جداگانه تعریف نمایید. ارتباط این موقعیتها تا یک فرایند کلی پایان به پایان با مسئولیت کاربر است بطوریکه باید هر مجموعه جداگانه مدلسازی شود. این مورد به این منجر میشود که این موقعیتها گاهی اوقات در سناریوهای مختلفی مورد استفاده قرار گیرند. بنابراین پیشنهاد میکنیم که این سناریوها برای هر نقش بعنوان فرایندهای ساده مدلسازی شوند و موقعیتهای مورد استفاده در آن بعنوان زیر فرایند فشردهسازی گردد.
در شکل زیر برای این موضوع دو مثال را مشاهده میکنید.
منتج شدن موقعیت های مورد استفاده از مدلهای فرایند
بین دو مجموعه یک دیاگرام «موقعیت استفاده» را از UML مشاهده میکنید که موقعیتهای تعریف شده را با هم نمایش میدهد. در اینجا میتوان UML و BPMN را بخوبی باهم ترکیب کرد. در شکل زیر موقعیت مدلسازی شده «LOGIN» را مشاهده میکنید.
موقعیت LOGIN به عنوان همکاری مدلسازی شده کاربر و نرم افزار
در اینجا میتوان مشاهده نمود که در اینچنین پروژههای IT سنتی برخلاف دیگر روشهای نمادگذاری، BPMN میتواند ارزش بیشتری را ارائه دهد. هرچند که باید به این نکته تاکید کنیم که این روش برای این کار توسعه داده نشده است و در کل با معنی نخواهد بود که پروژههای IT را بدون موتور فرایند اجرا نماییم.
هفدهمین جلسه از دوره “نحوه مدلسازی فرآیندها” به پایان رسید. از اینکه تا به اینجای کار با ما همراه بودید، سپاسگزاریم.
