مدل های فرآیند عملیاتی (جلسه ۲۰)
در ادامه جلسه قبل به بررسی سطح سوم از چهارچوب کاموندا میپردازیم. با ما همراه باشید…..
مرز رسمی سازی
BPMN بر این فرض قرار دارد که میتوانیم جریان یک فرایند را بعنوان کنترل جریان شفاف و واضح تعریف نماییم. هر چه بخواهیم یک فرایند SOLL را در BPMN دقیق تر مدلسازی نماییم، چهارچوب افرادی که در این فرایند میتوانند درگیر باشند تنگتر است. اگر بخواهیم اغراق شده صحبت کنیم، استفاده از این الگو معادل یک خط مونتاژ صنعتی است که در آن کارهای هر یک از مشارکت کنندگان فرایند با جزئیات میتواند از قبل تعیین شود و هیچ خلاقیت و کار اضافی در کار وجود ندارد. این رویکرد همیشه با موافقت رو به رو نمیشود و در صفحه های اینترنتی گاهی اوقات بحثهایی در مورد معنی دار بودن BPM اتفاق میافتد که تقریباً ماهیت ایدئولوژیکی دارند. مخالفان BPM خود را مانند یک نوع روانشناس تلقی میکنند که افزایش روز افزون تکنولوژی و تحت الشعاع قراردادن جامعه مان را مورد نقد قرار میدهند.
در این آموزشها قصد نداریم که به این مباحث بپردازیم، اما میخواهیم در این ارتباط نکات کاربردی را یادآور شویم. در خیلی از پروژه های BPM که در آنها شرکت داشتیم، میبایستی از یک سری از «لکههای سفید» در مدلهای فرایند چشمپوشی میکردیم. لذا بخشهایی را در فرایند و همچنین در زیر فرایند ترسیم میکنیم که در قالب یک بهبود IST یا مفهوم SOLL نمیتوانستند بصورت شفاف توضیح داده شوند.
در اینجا علل مثبت و منفی وجود دارد:
■ در موقعیت منفی یک عدم شفافیت بزرگی در مورد زیر فرایندها که چطور باید انجام شوند یا انجام میشود وجود دارد. دانش این کار بنا به دلایل مختلفی هنوز موجود نیست. اما میخواهیم این وضعیت را تغییر دهیم.
■ در حالت مثبت، زیر فرایند دقیقاً همانطور که باید باشد انجام میگیرد. دانش این کار طبیعتاً در ذهن کسی است که دارد آن را انجام میدهد و لذا ماهیت مطلق دارد، اما قبول است.
در حالت اول اگر میخواهیم فرایند را مدلسازی کنیم، باید یک وضعیت میانی نامطلوبی را مستندسازی نماییم. در حالت دوم یک وضعیت مطلوب و قاطع را مستندسازی میکنیم. برای هر دو حالت در بخشهای قبلی با ساختار مربوطه آشنا شدید، که به ما در اینجا کمک میکند: زیر فرایند Adhoc در شکل زیر
آمادگی سفر میتواند از این فعالیت ها تشکیل شود، اما اجباری در کار نیست.
یر فرایندهای Adhoc مانند یک نوع «نامه آزاد» برای آنالیزور فرایند هستند. آنها تعیین میکنند که کدام فعالیتها در چهارچوب کارش میتوانند اجرا شوند، چند بار این اتفاق روی میدهد، به چه ترتیب انجام شوند یا اینکه اصلا انجام میشوند یا خیر، کاملا به شرکت کننده محول میشود. با استفاده از زیر فرایند Adhoc میتوانید در چهارچوب یک بهبود IST یا مفهوم SOLL بصورت کاملا هدفمند زمینههایی که هنوز نامشخص هستند را از هم مرزبندی نمایید و فرایند را دقیقتر توصیف کنید. زیرا فرایند Adhoc یک ابزار بسیار مفید است که از آن به کرات در پروژههای BPM استفاده میکنیم.
اگر بخواهید یک زیر فرایند Adhoc را خودکارسازی نمایید، طبیعتاً میتواند کار سختی باشد. در اینجا به سرعت وارد قوانین و مقرراتی میشویم. مانند مدیریت موردی، که در موتورهای فرایند نمیتوانند تصویر شوند. در برخی از موارد یک زیر فرایند Adhoc با حتی دیاگرام سنتی «موقعیت استفاده» در UML مطابقت میکند، ضمن اینکه در آن به راحتی لیست میشود کدام عملگرهای یک کاربر را در نرم افزارش میتواند فرابخواند، بدون اینکه یک ترتیب مشخصی برای آن برقرار باشد. ضمن اینکه میتواند این اتفاق بیفتد که شما با یک زیر فرایند Adhoc در خودکارسازی فرایندیک «لکه سفید» تولید کنید که توسط موتور فرایند نه میتواند هدایت و نه کنترل شود.
بیستمین جلسه از دوره “نحوه مدلسازی فرآیندها” به پایان رسید. از اینکه تا به اینجای کار با ما همراه بودید، سپاسگزاریم.
