آشنایی با Enterprise Service Bus یا ESB
دغدغه یکپارچه سازی و همگون سازی روز به روز در سازمانهای بزرگ افزایش می یابد. تفاوت در معماری نرم افزارهای مورد استفاده، عمر بسته های نرم افزاری، تکنولوژی مورد استفاده از نرم افزارها، همه و همه به این دغدغه دامن می زنند. با گذشت زمان فاصله بین نرم افزارها بیشتر میشود و دغدغه یکپارچگی بیشتر و بیشتر.
در مقاله قبلی به شاخص یکپارچگی اشاره شد که یکی از ارکان آن میزان استفاده از اطلاعات تولید شده توسط یکی از اجزا بوسیله سایر اجزا بود. اما چگونه می توان این اطلاعات را استفاده کرد؟
شاید آسانترین روش پرینت گرفتن از یک نرم افزار و تایپ کردن دوباره در یک نرم افزار دیگر باشد. کمی گام را فراتر بگذاریم: خروج به اکسل و ورود از اکسل.
این روش گرچه برای دو، سه ، ده یا حتی ۱۰۰ درخواست ممکن است پاسخگو باشد اما آیا برای صد هزار، یک میلیون یا صد میلیون درخواست نیز مناسب است؟
قطعاً پاسخ سوال فوق منفی است؛ پس راهکار چیست؟
این سوال تقریباً از اواخر دهه نود میلادی اذهان مهندسان و نظریه پردازان نرم افزار را به صورت جدی مشغول کرده است و راهکار جامع ارائه شده توسط این افراد استفاده از ESB بوده است.
ESB به مثابه یک مخزن تمامی سرویسهای ارتباطی نرمافزارها را در خود نگهداری میکند و هرگاه نیاز به اطلاعاتی از اجزای مختلف سیستم اطلاعاتی باشد ESB سرویس مورد نیاز را در اختیار درخواست کننده قرار میدهد.
گرچه ESB روند درخواست و تحویل اطلاعات را کند میکند اما بعلت استفاده از یک استاندارد برای همه سرویسها محدودیت زمانی، تکنولوژیک و معماری نرمافزارهای موجود را میپوشاند و مفهوم سرویس گرایی را بصورت عملیاتی و کاربردی ارائه مینماید.
اگر میخواهید در مورد ESB بیشتر بدانید پیشنهاد میکنم «مقاله ESB و کاربرد آن چیست؟» را مطالعه نمایید.
